Een leuk hondje...

Op een druilerige zondagmorgen bezocht ik een van die platgelopen verzamelaarsbeurzen, op een uur waarop de meeste snuffelaars alweer verdwenen zijn, op weg naar een andere markt. Aan een stand vond ik een op het eerste gezicht banaal stuk speelgoed, dat ik onmiddellijk herkende. Na aanschaf onthulde ik ter plaatse de ware aard van mijn vondst aan enkele bekende figuren uit de verzamelaarswereld. Onmiddellijk kwam de ware koopmansgeest uit de fles. Een in internationale verzamelaarskringen bekend stripschuimer, specialist in het bovenhalen van nooit geziene topstukken, liep een heel eind kwispelend en kwijlend met me mee : "leuk hondje, leuk hondje". Heel even voelde ik me Kuifje, reporter met een bijzondere missie, gevolgd door zijn trouwe viervoeter...

Wat is het verhaal? Tintin is omstreeks 1934 in Brussel heel populair. Zijn belevenissen verschijnen sinds januari 1929 in het kindersupplement van de Brusselse krant Le Vingtième siècle, het bekende Le Petit Vingtième. In 1934 heeft onze reporter al vier avonturen beleefd : naar Rusland trok onze held, naar Kongo, Amerika en zelfs een heel eind oostwaarts, waar hij het spoor volgt van de sigaren van de Farao. In augustus van dat jaar start een fantastisch nieuw avontuur : De Blauwe Lotus.

Onze reporter en zijn hondje Bobbie zijn een begrip geworden in het Brusselse, en zelfs al hier en daar in Franstalig België. Leon Goetgeluck (geboren in Boma, Zaïre, op 23.02.1902) heeft in Brussel een fabriekje van houten speelgoed opgezet onder de naam Goodluck Toy. Naast een houten versie van het overbekende meccanospel de Deskator ontwerpt hij een reeks houten dieren op wieltjes. Goetgeluck is een grote Kuifjefan en laat zich door Bobbie inspireren wanneer hij in 1934 een hondje ontwerpt voor zijn dierenreeks. Daar Bobbie op dat moment buiten Brussel eigenlijk nog weinig bekend is, durft hij het hondje ook niet met die naam op de naam brengen. In die tijd zijn de Black and White -hondjes erg goed gekend bij het grote publiek.

Goetgeluck maakt dus twee versies van zijn hondje : een wit en een zwart. In en om Brussel kan hij zijn wit hondje als "Bobbie" verkopen. Succes verzekerd! In zijn andere verkooppunten speelt hij in op de Black and White -bekendheid. Twee vliegen in één klap dus.

Rolling, rolling, rolling

Wanneer Leon Goetgeluck wat later speelgoedontwerper wordt voor een andere Brusselse houtenspeelgoedfabriek, "Bois Manufacturé", blijft hij met het idee spelen om ooit een volwaardige Bobbie te ontwerpen. In 1942 is de tijd hiervoor rijp. Kuifje en Bobbie zijn ondertussen in heel België en Frankrijk zeer populair geworden en een officiële "Bobbie-roller" zou internationaal verkocht kunnen worden. Het toeval wil dat Hergé, getroffen door de knappe vormgeving van de Deskator-catalogus, zelf Goetgeluck contacteert met het voorstel een speelgoed-Bobbie in hout te ontwerpen. Rolling, rolling, rolling

Wanneer Leon Goetgeluck wat later speelgoedontwerper wordt voor een andere Brusselse houtenspeelgoedfabriek, "Bois Manufacturé", blijft hij met het idee spelen om ooit een volwaardige Bobbie te ontwerpen. In 1942 is de tijd hiervoor rijp. Kuifje en Bobbie zijn ondertussen in heel België en Frankrijk zeer populair geworden en een officiële "Bobbie-roller" zou internationaal verkocht kunnen worden. Het toeval wil dat Hergé, getroffen door de knappe vormgeving van de Deskator-catalogus, zelf Goetgeluck contacteert met het voorstel een speelgoed-Bobbie in hout te ontwerpen.

Het prototype is prachtig. Het enige wat we van deze officiële Bobbie uit 1942 kennen, is een oude foto van Leon Goetgeluck met zijn mooie creatie in de armen. Op de achtergrond hangen de plannen aan de muur. Voor zover wij konden achterhalen, bleef het bij dit prototype en is het speelgoed nooit gecommercialiseerd geworden. De oorlog maakte het leven in Europa natuurlijk niet gemakkelijk. Veel geld werd er niet uitgegeven aan speelgoed...

Speurderswerk loont

Van het allereerste Bobbie-rollertje uit 1934, dat ik aantrof op de bewuste verzamelaarsbeurs, werden tot nog toe slechts een drietal exemplaren teruggevonden. Het is nog geen summum van design, maar volgens kenners wel degelijk het alleroudste Kuifje-speelgoed, al werd het offcieel niet onder die naam op de markt gebracht. Tot drie jaar geleden was het nog totaal onbekend bij de Kuifje-verzamelaars. Informatie hierover vond ik grotendeels in het naslagwerk van Paul Herman over het houten speelgoed : Le livre d'or des jouets en bois, 192 pag., uitg. Glénat 1992.